NK Allround

NK Allround
Door: Roza Blokker

Afgelopen weekend kwam mijn droom uit. Ik stond aan de start bij het NK Allround, in een bomvol Thialf. Ik was fit, had er enorm veel zin in en de zenuwen vielen mee. Vanaf het eerste moment op het ijs voelde ik me thuis. Het is echt een bijzonder gevoel als je over de streep komt na de 500m, je ziet dat je een dik pr hebt gereden en heel Thialf juicht met je mee. Dat gevoel werd niet veel later opgevolgd door een ander bijzonder gevoel, toen ik uit enthousiasme Peter een iets te harde klap op zijn hand gaf. Even een rondje uitrijden, naar m’n fans zwaaien en snel m’n schaatsen uit, want er stond zaterdag nog een rit op het programma: de 3000m. Deze rit ging niet helemaal zoals ik het had gewild. Ik kwam niet echt in de wedstrijd, waardoor ik niet ontspannen kon rijden. Uiteindelijk wist ik met geen goede race wel 4 seconden van mijn pr af te rijden. Terwijl ik de rit met Peter aan het analyseren was werd ik vriendelijk verzocht mee te lopen naar de doping controle. Ook dat was een hele ervaring.
’s Zondags na het ontbijt was het weer tijd om mijn lichaam goed wakker te schudden voor de tweede wedstrijd dag. Na twee keer goed de verzuring gevoeld te hebben was ik klaar om richting Thialf te gaan. Ik begon goed aan de 1500m. Ik reed m’n snelste opening en eerste rondje ooit. Helaas kon ik de snelheid niet helemaal vasthouden. Alsnog wist ik weer een pr te rijden en nog een plaatsje te stijgen in het klassement; ik werd dit weekend 18e. Een prestatie waar ik heel trots op ben en waar ik nog lang van na kan genieten. Op naar het volgende NK!

Marathon, Holland Cup, Wokke Bokaal en Landenwedstrijd

Door: Roza Blokker

Net als vorig weekend waren de rijders van het Challenge Team afgelopen weekend verspreid over verschillende ijsbanen. 

Zaterdag waren Nicky, Mirte en ik op de ijsbaan in Haarlem voor de landelijke marathon. Ik heb het nog nooit zo druk gezien op onze thuisbaan. Kwam het doordat (oud-) toppers als Jochem Uytehaage, Mark Tuitert, Erben Wennemars en KC Boutiette aan de start stonden bij de B-divisie? Waren het de fans uit Rijssenhout e.o. die per touringcar naar de marathon avond kwamen? Of leeft het marathon schaatsen überhaupt meer in Haarlem? Ik durf het niet te zeggen. Maar het was erg gezellig! We waren nog niet gestart of de fans van Nicky begonnen te roepen. Hun enthousiasme was terecht, want Nicky reed erg goed. Ze kon goed meerijden en was vaak voorin te vinden. In de eindsprint zat ze helaas niet op de goede positie waardoor ze haar sprintkwaliteiten niet kon aanspreken, maar ze finishte netjes op de 22e plek. Bij mij waren de fans vooral nodig om me ieder rondje weer wat extra energie te geven, want ik kon het deze keer wat minder makkelijk bijhouden. Na ongeveer 50 rondjes belandde ik in het ‘houthakkers bos’ (zoals Hans het noemt), oftewel helemaal achteraan in het peloton. De laatste 20 rondjes heb ik op m’n spreekwoordelijke tandvlees gereden. Maar ik heb de finish gehaald. Van de 68 rijdsters reden er 40 dames de wedstrijd uit. Ik werd 37e. Helaas hoorde Mirte bij de 28 die de finish niet haalden. Mirte viel al vroeg in de wedstrijd en kon de aansluiting met het peloton niet meer vinden. 

Tegelijkertijd stond Cas aan de start van de 1500m bij de Holland Cup in Dronten. Hij was nog niet helemaal fit omdat hij afgelopen week ziek was geweest. Daarom was hij met 1.57,46 deze keer tevreden. 

Erik en Pepijn reden dit weekend in Hoorn. Zij waren uitgenodigd voor de Wokke Bokaal. Op zaterdag stond de 500m en de 1500m op het programma. Pepijn reed op de 500 een pr: 40,62 en op de 1500 reed hij 2.04,53 Hij stond daarmee 12e in het tussenklassement. Ook op zondag wist Pepijn bij de eerste afstand een pr te rijden, hij reed 1.21,23 op de 1000m. Op de 3000m reed hij 4.25,52 en werd uiteindelijk 13e. Erik reed niet zijn beste races. Met 41.18, 2.10,29 en 1.23,29 werd hij 20e. 

Zondag reed Imke de voorselectie van de landenwedstrijd voor junioren. Helaas had zij haar dag niet helemaal. Met 43, 2 en 2.15 werd ze 13e.

Ik mocht zondag avond starten op de 3000m bij de Holland Cup in Dronten. Ik reed een baanrecord bij de Neo’s 4 (4.31,15) en werd hiermee 8e 

Morgen rijden 9 rijders van ons met de baancommissie Haarlem een wedstrijd in Thialf. Hopelijk worden er dan weer een aantal persoonlijke records gereden!

Floris tekent sponsorcontract met Defibtech Nederland!

Op woensdagmiddag 22 oktober is Floris Root met het management van Medizon een sponsorcontract overeengekomen voor minimaal 1 jaar. Medizon is importeur van Defibtech AED’s.

 

AED’s (Automatische Externe Defibrillatoren) zijn apparaten waarmee slachtoffers van een hartstilstand, door middel van een stroomschok, kunnen worden gered door omstanders. In Nederland is de Defibtech de meest verkochte AED. De uitstekende service en het AED assortiment maakt de Defibtech AED tot een betrouwbare partner tijdens een noodgeval!

“De combinatie van onze bedrijfsvoering, ons product en topsport zoals uitgevoerd bij het Challengeteam past goed bij elkaar, vitaliteit, balans en doelgericht presteren met een lange termijn visie, wij wensen Floris heel veel succes dit seizoen” aldus Marcus Flipsen, Directeur van Medizon.

 logo defibtech

 

Trainingskamp Erfurt

Door Marco Slinger

Op zondag 28 september reisde er een groep van 10 rijders af naar het Duitse Erfurt. Ze gingen hier heen voor een trainingskamp. De rijders vertrokken met de instelling hard trainen en veel leren van hun trainer. Dit was tevens ook het doel van het kamp: technisch beter worden. Op zondag werd er om 9 uur afgesproken op de carpool van Vinkenveen om alle spullen in te laden en gezakt en bepakt te vertrekken. Na het snelle inladen van de auto’s reed de groep om half 10 weg van de carpool om de reis in te zetten naar Erfurt. Na een reis van ongeveer 5,5 uur kwam iedereen aan in Erfurt. Hier werden de auto’s uitgepakt, de kamers verdeeld en ging iedereen zich om kleden om een stukje te fietsen. De tijd dat iedereen ging verschilde per situatie, de ene ging wat langer en de ander wat korter. Na dat we allemaal terug waren en opgefrist waren stond het eerste diner op de planning. Net zoals voorgaande jaren werd dit verzorgd door mevrouw Germania. Na lekker gegeten te hebben gingen we van tafel om die avond nog een rondje te lopen en op tijd naar bed te gaan want er stond een zware week aan te komen. De volgende dag moesten we om half 8 ontbijten en daar voor moesten we nog een ochtend wandeling maken dus de meeste wekkers stonden rond 7 uur. De eerste dag hebben we ’s ochtends op het ijs gestaan en in de middag krachttraining gedaan. De ijstraining was vooral gewenning om weer beetje het gevoel te krijgen en met een positieve spirit de week in te gaan. Verder hebben we die week veel op het ijs gestaan en veel trainingsuren gedraaid. Elke dag trainde we wel twee keer per dag. We hadden dan een basis training die vast stond en de tweede training mochten we meestal zelf in vullen. Soms werd er ook een positief of negatief ijs advies gegeven en mochten we bijvoorbeeld wel fietsen. Voor de rest zijn we nog een keer uit eten geweest in Erfurt na dat we een middag vrij waren omdat we al vroeg de twee trainingen afwerkt hadden.  Na een goede week getraind te hebben stond het weekend voor de deur. Hier reed het hele team wedstrijden. De meesten stonden voor twee dagen ingeschreven en sommige reden maar een dag. Iedereen richtte zich volledig op de wedstrijd en wilde zo voorbereid mogelijk aan de start verschijnen, want het was natuurlijk spannend. Nog niet iedereen had een wedstrijd gereden en sommige hadden pas 1 wedstrijd gereden. Dus iedereen kwam met verschillende gevoelens de hal in. De omstandigheden waren helaas niet zo goed, dus er werden niet veel persoonlijke records gereden.  Maar we konden met een goed gevoel vertrekken uit Erfurt. Dit deden we weer met de hele groep. We hadden afgesproken dat we als groep zouden vertrekken uit Erfurt na de wedstrijd en dan zouden we elkaar weer zien op de carpool van Vinkenveen. Na een geslaagde terug reis hadden we nog een korte bespreking onder leiding van Peter waar hij wat dingen zei over de week en hoe hij het had beleeft. Nadat alle spullen uitgeladen waren en iedereen zijn spullen had zeiden we elkaar gedag en vertrokken we weer allemaal naar huis met een goed gevoel en een ervaring rijker. 

KPN Marathon Cup 1 te Amsterdam

Door Nicky van Leeuwen

Afgelopen Zaterdag stond ik samen met mijn teamgenootje Roza klaar op de Jaap Eden ijsbaan voor onze eerste marathon bij de landelijke divisie dames.

Ondanks dat de temperatuur nog 19 graden was en je de betonvloer door het ijs kon zien, maakten wij ons klaar voor de marathon. Na een aantal ronden warm te hebben gelopen en de benen los te hebben gemaakt werd het tijd om de schaatsen aan te doen. De zenuwen waren toch wel te voelen. Het was onze eerste marathon en eerlijk gezegd hadden we geen idee wat we konden verwachten.

Toen we eindelijk op het ijs stonden en na de eerste loze ronde het startschot klonk, kon de wedstrijd beginnen. 70 ronden stonden er voor ons op het bord met totaal 73 rijders. Een smalle 400 meter baan dit keer, want de binnenbaan was afgezet, wegens een te dunne en slechte ijslaag.

De eerste rondes waren nog erg aftasten. Steeds weer voor in het peloton proberen te komen is moeilijk. Iedereen wil natuurlijk voorin rijden, dus voor je het weet rij je weer achteraan.

Druk op zoek naar een goede positie in het peloton ontstond er tijdens de tussensprint een tweedeling. Een groep van ongeveer 30 rijders was weggereden en helaas zaten Roza en ik in de achterliggende groep. Bij deze groep was de snelheid er flink uitgeraakt. Zo werden we na 46 ronden op een ronde gereden en werden we verzocht om de wedstrijd te verlaten.

Met een rood hoofd van de warmte liepen we het ijs af. De eerste marathon zit erop! Jammer genoeg nog niet de volle 70 ronden vol kunnen maken. Een nieuw doel voor volgende week! Zaterdag 23 oktober staan we in Heerenveen om 19:00 uur aan de start voor de 2e marathon!

Copyright © 2012 | Skate Challenge team | powered by GBL ICT